بی اختیاری مدفوع یا عدم کنترل خروج مدفوع

عدم کنترل مدفوع برای هر انسانی می تواند به عنوان چالش انگیز ترین مسئله محسوب گردد. این مسئله بیمار و مراقب را دچار استرس و ناراحتی می کند و گاهی بیمار از مراقب ناراحت تر و عصبانی تر می شود . خوردن غذای رژیمی سالم ، تنها شیوه ای است که به عملکرد طبیعی کمک میکند . مصرف غذاهای گیاهی با فیبر بالا مانند میوه تازه ، سبزیجات و غلات با سبوس و مایعات پیشنهاد می گردد. مصرف بالای پروتئین حیوانی اعم از گوشت قرمز و روغن های حیوانی موجب تعفن مدفوع می شود. پس مصرف معتدل و محدود آنها پیشنهاد می گردد. در صورت موافقت پزشک ، استفاده از شیاف های گلیسرین کمک می کند تا حرکات روده تحریک شود ( دفع معولا ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بعد از استفاده از شیاف انجام می شود ) . چنانچه مدفوع جامد و سفت است ، از پزشک داروهای شل و نرم کننده مدفوع را تقاضا کنید. داروهای گیاهی که در فرهنگ ما جهت این موضوع سابقه مثبت دارند مانند برگ سنا و یا گل ختمی و غیره می توانند به جای داروهای شیمیایی مصرف شوند .  

دریافت غذا و دارو از طریق تزریق داخل وریدی

  در شرایطی که بیمار و یا سالمند در منزل تحت مراقبت است ، این درمان معمولا توسط پرستار ویزیت کننده ارائه می شود. جهت درمان داخل وریدی ، سوزنی در رگ جا داده می شود و از طریق سوزن داروها و حتی غذا به بیمار خورانده می شود. پرستار به شما به عنوان مراقب بیمار می آموزد که چگونه اتصالات را شناسایی نمایید و اگر دارویی در ساعت معین باید به بیمار تزریق شود چگونه باید انجام شود. بسیاری از محلول های درون وریدی باید در یخچال نگداری شوند. پیش از ارائه هرگونه دارویی که درون یخچال حفظ می شود قبلا آن را بیرون آورده و اجازه دهید که حدود نیم ساعت در دمای اتاق بماند ، پیش از اینکه محلول را به درون لوله وریدی متصل سازید، لوله را با محلول  شستشویی که پرستار پیشنهاد داده است ، بشوئید. شستن لوله تضمین کننده عدم انسداد بوده و اجازه می دهد که محلول آزادانه جریان داشته باشد. چنانچه فرد قادر به حرکت است کیسه محلول بایستی در سطحی بالاتر از ورودی سوزن وریدی قرار گیرد، تا محلول به راحتی به داخل بدن بیمار وارد شود. مطمئن شوید که لوله اتصالی به سوزن داخل وریدی کشیده نشود و هم چنین به وسیله پیچیدن بسته نشود  

چرا وریدها واریسی می شوند ؟

در اکثر موارد ، پاسخ این است که ما دقیقا نمی دانیم چه چیزی باعث واریس می شود . دو نظریه اصلی در این مورد وجود دارد :  
  • نارسایی دریچه های نزولی
اگر دریچه بالای سیاهرگ ( برای مثال ، دریچه بالای سیاهرگ صافنیبزرگ در کشاله ران ) معیوب شود و خوب کار نکند ، این امر باعث می شود فشار معکوس ف سیاهرگ را از زیر دریچه منبسط کند. دریچه سیاهرگ کشیده می شود ، و باعث معیوب شدن دریچه پایینی می شود و به همین ترتیب دریچه ها تا انتهای پا از کار می افتد.  
  • ضعیف شدن دیواره سیاهرگ ها
نتایج پژوهش ها نشان می دهد که میزان کولاژن ( که باعث استحکام می شود ) و کیفیت الاستین ( که حالت کشسانی ایجاد می کند ) در سیاهرگ های پای افراد مبتلا به واریس ناهنجار است. پس این احتمال وجود دارد که ضعیف شدن دیواره سیاهرگ ها علت واریس باشد ، اما همه تحقیقاتی که در مورد دیواره سیاهرگ ها انجام شده است . با این تغییرات همسو نیستند. این نظریه در مورد ورید های واریسیابتدایی کاربرد دارد، یعنی نوع معمول واریس که به هیچ علت خاصی به وجود می آید .  بر اثر مسدود شدن وریدهای عمقی در نتیجه ترومبوز وریدی عمقی ، فشلر وارد امدن پا بر اثر تومورهای داخلی لگن خاصره ، مشکلات مادرزادی شریان ها و سیاهرگ ها ، تعداد کمی مردم به ورید های واریسی ثانویه دچار می شوند .     ورید های واریسی معمولا چه مشکلاتی به وجود می آورد ؟   بسیاری از مردمی که وریدهای واریسی دارند هیچ گاه در طول زندگی علائم هیچ نوع بیماری را تجربه نمی کنند . هنگامی که علائم بروز می کنند ، عموما بجای اینکه از لحاظ پزشکی خطرناک باشند ، بیشتر درد سر آفرین هستند . فقط درصد بسیار کمی از افرادی که وریدهای واریسی  دارند به زخم یا دیگر مشکلات آسیب زننده دچار می شوند، و اغلب همیشه علائم هشدار دهنده تیره شدن یا اگزمای پوست قوزک پا وجود دارد.   مشکلات مربوط به زیبایی پا در صورت ابتلا به واریس   این مسئله تاکنون شایع ترین مشکل به وجود آمده به وسیله وریدهای واریسی است ، و کاملا قابل درک است . نگرانی در مورد ظاهر پا اغلب باعث می شود افراد علائم ناچیز موجود در پاهایشان را به واریس نسبت دهند. نگرانی در مورد خطرات احتمالی ابتلا به وریدهای واریسی شایع است ، و من ان را جز علائم واریس به حساب می اورم چون این مسئله اغلب یکی از دلایل مهم افراد برای جستجوی درمان است . پزشکان باید این نگرانی ها را ، که اغلب مردم آن ها را انکار می کنند ، شناسایی کنند و نسبت به آن حساس باشند.   درد و ناراحتی ناشی واریس در پاها   درد و سنگینی پاها ، بخصوص بعد از ایستادن طولانی مدت ، شکایت های شایعی هستند . بعضی افراد مبتلا به وریدهایواریسی به خارش ، احساسی از دائمی و حساسیت روی سیاهرگه دچار
واریس و نقش عوامل گوناگون در به وجو آمدن واریس

واریس و عوامل موثر در ایجاد آن

سیاهرگ ورید صافنی بزرگ و انشعاباتش سیاهرگ هایی هستند که اغلب واریسی می شوند. ورید صافنی بزرگ از انشعاباتی در پا درست شده و از آنجا که ورید درشت جلوی استخوان قسمت داخلی قوزک پا قرار دارد ، به هنگام ایستادن در بسیاری از مردم قابل مشاهده است . این سیاهرگ از قسمت داخلی ساق پا و ران به سمت بالا می رود ، و در کشاله ران به عمق می رود تا به یاهرگ اصلی ( سیاهرگ فمورال ) متصل شود. سیاهرگ صافنی کوچک این سیاهرگ یکی دیگر از سیاهرگ های اصلی زیر پوست پا است ، که انشعابات آن می تواند واریسی شود، اما این سیاهرگ کمتر از سیاهرگ صافنی بزرگ مبتلا می شود. سیاهرگ صافنی کوچک درست پشت استخوان داخل قوزک قرار دارد و از وسط پس ساق پا به بالا می رود. ورید صافنی کوچک معمولا درست در بالا و پشت زانو به عمق می رود تا به سیاهرگ اصلی متصل شود ( سیاهرگ رکبی یا پس زانویی ) اما این امر در افراد متفاوت است و قبل از هرگونه جراحی سیاهرگ کوچک کوتاه لازم است این نکنه به وسیله اسکن بررسی شود. سیاهرگ های نفوذی تقریبا در همه قسمت های پا ، ممکن دریچه های یکی از وریدهای نفوذی معیوب شود. این امر باعث می شود که خون تحت فشار به سمت بیرون سیاهرگ های سطحی تلمبه شود ، که به انبساط و گشاد شدن این سیاهرگ منجر می شود.هر یک از سیاهرگ های زیر پوست ، در هر قسمتی از پا ، می تواند واریسی شود ، بدون اینکه مشکلات دریچه ای در سیاهرگ صافنی بزرگ ، سیاهرگ صافنی کوچک یا سیاهرگ های نفوذی وجود داشته باشد.این سیاهرگ های واریسی ، معمولا بسیار کوچک هستند و علائم ناچیزی به وجود می آورند.

عوامل تاثیر گذار در به وجود آمدن واریس

تاثیر جنسیت در ابتلا به واریس

از کل جمعیت دنیای غرب ، حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد زنان واریس دارند. بیشتر مطالعات نشان داده اند که مردان کمتر به واریس مبتلا می شوند ( ۷ تا ۱۷ درصد ) اما ، در مطالعه ای که اخیرا در ادینبورگ در مورد واریس انجام شد ، ۴۰ % مردان مورد آزمایش واریس داشتند ( در مقابل ۳۲% زنانی که به واریس مبتلا بودند) .

تاثیر جغرافیا و نژاد در ابتلا به واریس

مطالعات مربوط به میزان شیوع واریس به روش های گوناگونی انجام شده اند و اغلب تاکید بر زنان بوده است . در هر صورت ، بر حسب ظاهر همه این مطالعات نشان می دهندکه واریس خارج از کشور های غربی کمتر شایع است . برای مثال ، میزان شیوع فقط در زنان روستایی هندی ۵ % برای زنان آفریقای شرقی و مرکزی است.

تاثیر سن و وراثت در ابتلا به واریس

افراد بیشتری با افزایش سن دچار واریس می شوند ، حداقل تا زمانی که به سن شصت سالگی برسند . همچنین واریس معمولا تا حدی ارثی است ، اما هیچ گونه پایه ژنتیکی ثابت شده برای آن وجود ندارد.

تاثیر قد و وزن در ابتلا به واریس

گر چه گاهی افرادی خیلی چاق و خیلی بلند بخصوص واریس های مشکل آفرین دارند ، اما تاکنون هیچ همبستگی قابل توجهی بین قد و واریس بدست نیامده است ، و شواهد پژوهشی بدست آمده در مورد چاقی و واریس متناقض هستند.

تاثیر بارداری در ابتلا به واریس

واریس در زنانی که بچه دار شده اند شایع تر است ، و احتمال بروز واریس در زنان باردار بیشتر است . گفته می شود واریسی که در دوران بارداری به وجود می آید تا حدی ناشی از فشار رحم به سیاهرگ ها است ، اما نتایج پژوهش ها چندان از این مورد حمایت نمی کند، و شل شدن دیواره سیاهرگ ها به وسیله هورمون ها می تواند مهم تر باشد.

رژیم غذایی و عادات دفع و تاثیر آن بر واریس

به نظر می رسد کمبود فیبر در برنامه غذایی و نشستن در حالت زور زدن بر روی توالت ( بجای چمباتمه کوتاه مدت برای دفع مدفوع ) می تواند پیش در آمدی برای واریس باشد. این نظر مباحثات بسیاری را بر انگیخته است ، اما نتایج هیچ پژوهشی واقعا از آن نمی کند.

شغل و وضعیت اندام و تاثیر آن در به وجود آمدن واریس

شماری از پژوهش ها انجام شده نشان داده اند که واریس در افرادی شایع تر است که در محل کار می ایستند ، بخصوص کسانی که مدت های طولانی بی حرکت می ایستد.

لباس های تنگ و تاثیر آن در ایجاد واریس

این باور قدیمی وجود دارد که پوشیدن لباس های تنگ ، می تواند به واریس منجر شود . نتایج بعضی زمطالعات نشان می دهد که این باور می تواند درست باشد ، اما تفکیک پوشیدن لباس تنگ از اثرات افزایش سن است

شریان ها و واریس پا

همه چیز درباره وریدهای واریسی

وریدهای واریسی

  قبل از صحبت درباره وریدهای واریسی ، باید تفاوت بین شریان و سیاهرگ را درک کنیم و چیزهایی در مورد سیاهرگ های طبیعی پاها بدانیم. شریان ها ، مویرگ ها و سیاهرگ ها لوله هایی هستند که خون را به نقاط مختلف بدن انتقال می دهند: همه آنها را می توانیم رگ های خونی بنامیم . هنگامی که قلب تلمبه می زند ، خون را از طریق شریان ها به سراسر بدن می فرستد. شریان ها به رگ های کوچک و کوچکتر تقسیم می شوند، تا زمانی که خون در مویرگ ها جریان پیدا کند . دیواره میرگ ها فقط به اندازه یک سلول ضخامت دارد ، بدین ترتیب ، اکسیژن ، گلوکز و دیگر مواد می توانند از آنها عبور کنند تا بافت ها را تغذیه کنند. مواد زلئد سوخت و ساز ، مانند دی اکسید کربن و اسید لاکتیک ، در جهت مخالف به داخل مویرگ ها وارد می شوند . شبکه ای از مویرگ ها در اطراف سلول های همه قسمت های بدن وجوددارد ، که مواد غذایی را به سلول ها می رساند و مواد زائد تولید شده را همراه جریان خون می برد .   مویرگ ها به هم می پیوندند تا وریدهای کمی بزرگتر را بسازند و این وریدها در مقابل به هم می پیوندند تا سیاهرگ ها را تشکیل دهند. هنگامی که تعداد بیشتری ورید به هم متصل می شوند ، عریض تر می شوند ، و نهایتا از طریق بزرگترین سیاهرگ ها ، یعنی سیاهرگ اجوف فوقانی از قسمت بالا تنه و سیاهرگ اجوف تحتانی از پاها ، لگن خاصره و شکم ، خون به قلب باز می گردد. وریدهای کوچک ، که به وریدهای بزرگتر متصل می شوند، انشعاب نامیده می شوند به این دلیل که خون  از طریق آنها به وریدهای بزرگتر وارد می شود، مانند آبی که در ریز ،به ها به رودخانه ای بزرگ می ریزد. خونی که در سیاهرگ ها جریان دارد تیره تر از خون شریان ها است ، به دلیل اینکه اکسیژن کمتری در آن وجود دارد . بر خلاف خونی که در شریان ها جریان دارد ، جریان خون در سیاهرگ ها کند تر است و ضربان ندارد. در وریدهای پاها ، فعالیت عضلات پا در کمک به تلمبه کردن خون به سمت قلب خیلی اهمیت دارند. دریچه های سیاهرگ باعث می شود خون به سمت قلب جریان پیدا کند. دریچه ها بخصوص در وریدهای پا خیلی اهمیت دارند ، به این دلیل که خون در غیر اینصورت نمی تواند هنگام ایستادن در جهت مخالف از پائین به بالا جریان پیدا کند.    

بیماری های شریان ها و سیاهرگ ها

 

بیماری های شایع شریان ها و سیاهرگ ها کاملا با هم تفاوت دارند. تصلب شرائین ، شریان ها را باریک و سخت می کند، که باعث حمله قلبی ، سکته و غانقریا می شود . ، اما مشکلی برای وریدها ایجاد نمی کند. ورید های واریسی کاری به حمله قلبی ، سکته یا قطع پا ندارد. ترومبوز به معنای لخته شدن خون در رگ های خونی است و می تواندهم در شریان ها و هم در سیاهرگ ها رخ دهد ، اما علت و معلول های آن متفاوت است . تشکبل لخته در ورید های عمقی پا می تواند خطرناک باشد، اما این وریدچه  با آنهایی که به واریس مبتلا می شوند تفاوت دارند. ورید ها پا به دو سیستم ، یعنی وریدهای عمقی و ورید های سطحی ،تقسیم می شوند. این دو سیستم متناوبا از طریق وریدهای نفوذی به هم وصل می شوند. یک ورید سطحی ممکن است واریسی شود به این دلیل که ورید نفوذی به خون اجازه می دهد در جهت غلط به سمت پائین حرکت کند

وریدهای عمقی و سطحی پا

وریدهای پا به دو سیستم ، وریدهای عمقی ( که در عمق لایه چرم مانند نیام اطراف عضلات جریان دارد ) و وریدهای سطحی ( که در لایه چربی که درست زیر پوست قرار داردجریان دارد ) تقسیم می شوند. سیاهرگ های سطحی آنهایی هستند که دیده می شوند ( برای مثال روی پا یا دور قوزک پا ) و این وریدها آنهایی هستند که میتوانند واریسی شوند. برای شناخت و درمان واریسی لازم است این دو سیستم متفاوت ، یعنی وریدهای سطحی و عمقی را بخاطر بسپاریم . اقباض عضلات با فشار آوردن به وریدهای به جریان خون وریدهای پا به سمت قلب کمک می کند. دریچه ها به خون اجازه می دهند فقط به سمت قلب جریان پیدا کند.

وریدهای نفوذی

در قسمت هایی از پا وریدهای عمقی و سطحی به وسیله وریدهای نفوذی یا سوراخ کن به هم متصل می شوند. این وریدها را از آن جهت نفوذی می نامند که با لایه چرم مانند نیام اطراف عضلات پا نفوذ می کنند. بطور معمول ، دریچه های این وریدها اجازه می دهند خون فقط به سمت داخل ، یعنی از وریدهای سطحی به درون وریدهای عمقی جریان پیدا کند. اگر دریچه ها خوب کار نکنند ، هنگامی که عضلات منقبض می شوند خون به سمت رگ های سطحی باز می گردد: این یکی از دلایل بالا رفتن فشار در وریدها سطحی است و می تواند علتی برای واریسی شدن سیاهرگ ها باشد.تمام سیاهرگ های پا دریچه های ظریفی دارند ، که اجازه می دهند خون فقط به سمت بالا به طرفقلب جریان پیدا کند ، یا از طریق وریدهای نفوذی از وریدهای سطحی به ورید های عمقی برود . این دریچه ها در مقابل فشار معکوسی که هنگام ایستادن در پاها وجود دارندمانع ایجاد می کنند. اگر این دریچه ها نباشند ، فشار خون در قوزک پا برابربا ارتفاع ستون خون از آن نقطه تا قلب است . همان طور که اغلب در وریدهای واریسی رخ می دهد ، این فشار معکوس است ، که وقتی دریچه ها خوب کار نمی کنند ، باعث بروز علائم و صدمات می شود. در وریدهای سطحی اصلی پا دریچه ها در فاصله های پنج تا ده سانتی متری قرار دارند.

تلمبه های عضلانی

 

هنگامی خون توسط قلب به ورودی شریان ها تلمبه می شوند، تحت فشار بالا به جلو رانده می شود. بعد از اینکه خون به داخل مویرگ ها بازگشت فقط مقدار کمی از این فشار باقی می ماند، تا خون را به درون وریدها براند ، و عضلات با با تلمبه مانند به پیش راندن خون درون وریدها کمک می کند. این تلمبه عضلانی ، بخصوص در پاها اهمیت زیادی دارد ، به این دلیل که وقتی ما ایستاده ایم خون باید مسیری طولانی را به صورت سر بالایی تا قلب طی کند. وریدهای عمقی در داخل و بین عضلات نرمه پا و ران قرار دارند. تمام عضلات با لایه ای چرم گونه از نیام احاطه شده اند ، بدین ترتیب هنگامی که عضلات منقبض و منبسط می شوند خون درون سیاهرگ های عمقی به بالا رانده می شوند. بطور طبیعی ، دریچه های وریدها باعث می شوند خون در وریدهای عمقی و سطحی فقط به سمت بالا ، و در وریدهای نفوذی به سمت داخل جریان پیدا کند.  اگر دریچه ها از کار بیفتند ، تلمبه عضلانی نمی تواند کارش را به درستی انجام دهد. آسیب دیدن دریچه های وریدی عمقی به این معنی هستند که خون به سمت بالا تلمبه نمی شود ، و اگر وریدهای زائد مبتلا شده باشند بخصوص آسیب زننده است . نارسایی دریچه های وریدهای نفوذی به خون اجازه می دهد تا تحت فشار معکوس درون وریدهای سطحی رانده شود ، که می تواند به واریسی شدن وریدها منجر شود.

سربازان و تلمبه عضلانی

سربازان دو نمونه خوب برای کک به کارکردن تلمبه عضلات به ما می آموزند. آیا تا بحال توجه کرده اید سربازانی که برای مدتی طولانی خبردار می ایستد چگونه فقط کمی به عقب و جلو تاب می خورند؟ آنها آموزش دیده اند که عضلات نرمه پا را منقبض و شل کنند تا خون ، بجای اینکه در وریدهای نرمه پا عریض و گشاد می شوند، اگر سربازان اینکار را انجام ندهند به ندرت جمع شدن خون در وریهای پا گاهی می تواند منجر به غش شود. پوتین هایی که سربازان می پوشند درس نظامی دیگری در مورد تلمبه عضلات به ما می دهند ، این پوتین ها قوزک و ساق پای سربازان را محکم در بر می گیرد . آنها لایه ای محکم در اطراف کل ساق پا ایجاد می کنند( تقریبا شبیه لایه ای که نیام در اطراف عضلات و وریدهای عمقی تشکیل می دهد) و احتمالا به تلمبه عضلات کمک می کند تا در رژه های طولانی خون درون وریدها را به طرف قلب براند .

   
ورید واریسی

وریدهای واریسی و نحوه درمان واریس

وریدهای واریسی بسیار شایع بوده و با ظاهری ناصاف ، برآمده ، و آبی رنگ در پای افراد دیده می شوند. این وریدها غالبا هیچ مشکلی به وجود نمی آورند و تنها ظاهر آنهاست که باعث نگرانی می شود. ظاهر این وریدها برای برخی از مردم آن قدر ناپسند است که تنها به دلایل زیبایی شناسی می خواهند از شر آنها راحت شوند . به طور کلی ، احساس ناراحتی و ناخشنودی به لحاظ زیبایی مهم ترین دلیل مراجعه افراد برای درمان واریس می باشد. وریدهای واریسی خیلی شایع هستند . آنها سیاهرگ های برجسته ، بر آمده و آبی رنگی هستند که روی پای کسانی که شلوارک ، لباس حمام یا دامن پوشیده اند می بینیم . بسیاری از افراد ورید های واریسی خود را همیشه با پوشیدن با پوشیدن شلوار یا ساق بند پنهان می کنند، چون از ظاهر آن ها خجالت می کشند. سیاهرگ هایی که واریسی می شوند همان ورید هایی هستند که درست زیر پوست قرار دارند ، نه وریدهای عمقی ، که بیشترین حجم خون را انتقال می دهند و گاهی ممکن است دچار ترومبوز خطرناک شوند. این امر بدین معنی است که اگر وریدهای واریسی مشکل آفرین هستند ، می توان آنها را به وسیله جراحی خارج یا با تزریق مسدود کرد . تقاضا برای درمان وریدهایس واریسی خیلی بالا است : سالانه بیش از ۵۰۰۰۰ عمل انجام می شود. اکثر افرادی که وریدهای واریسی دارند هیچ گاه به مشکلات درمانی جدی ناشی از واریس مانند زخم مبتلا نمی شدند. بنابراین نسبت به کسانی که بیماری های خطرناک تری دارند در اولویت بعدی درمان قرار می گیرند.

کدام وریدها واریسی نیستید

وریدها در زیر پوست شکل هایی ایجاد می کنند گه مخصوص در افراد روشن قابل مشاهده هستند. همه مردم چنین سیاهرگ هایی در زیر پوستشان دارند، اما این وریدها در بعضی افراد بیشتر دیده می شوند. تا زمانی که این وریدها گشاده ، کج و معوج و بر جسته نشوند به آنها واریس نمی گوییم . وریدهای عنکبوتی ، شعله مانند و دیگر وریدهای آبی یا قرمز نازک هم روی پوست پاها معمول هستند ، بخصوص وقتی سن بالامی رود . این وریدها مانند وریدهای واریسی نیستند و وجود آنها به این معنی نیست که احتمال ابتلا به وریدهای واریسی بیشتر است.

مشکلات ناشی از وریدهای واریسی

وریدهای واریسی معمولا هیچ مشکلی به وجود نمی آورند. معمول ترین مشکل نگرانی در مورد ظاهر آنهاست . این وریدها هنگام ایستادن برجسته شدند چون در زیر فشار پر خون می شوند اما در حالت درازکش صاف می شوند. به خصوص بعد از ایستادن طولانی مدت ننکم است احساسی از سنگینی ، درد و ناراحتی در پاها به وجود بیاید. گاهی وریدها واریسی باعث تورم قوزک می شونداما دلایل دیگر بسیار شایع تر هستند. در معدودی از افراد وریدهایی واریسی نهایتا به اگزما و تیره رنگ شدن پوست قوزک منجر می شوند، به این دلیل که در قوزک ها فشارخون بالایی وجود دارد. سپس ممکن است قسمت های آسیب دیده پوست زخم هایی به وجود بیاید. دور نمای زخم ها افراد زیادی را نگران می کند، اما شمار بسیار معدودی از افراد مبتلا به ورید های واریسی به زخم دچار می شوند ، و اغلب همیشه در ابتدا علائم هشدار دهنده ای وجود دارند. هیچ دلیل خاصی وجود ندارد که افراد مبتلا به واریس که پوست سالمی دارند نگران زخم شدن پوستشان باشند.

وریدهای واریسی هم چنین نگرانی هایی در مورد احتمال لخته شدن خون و یا ترومبوز ایجاد می کنند، اما دلایل کمی برای این امر وجود دارد. نوعی از ترومبوز که می تواند خطرناک باشد در وریدهای عمقی پا ایجاد می شود ، نه در ورید های زیر پوست که واریسی می شوند. ترومبوز وریدی عمقی گاهی لخته هایی تولید می کند که به ریه ها می روندبه نام آمبولی ریوی یا به ورم دائمی پا منجر می شوند . سیاهرگ های واریسی ممکن است به ترومبو فلیبیس دچار شوند این وریدها سخت و متورم می شوند، ولی خیلی به ندرت این مورد این مورد به ترومبوز وریدی عمقی منجر می شود. مشکلات دیگری مانند خونزیری بسیار نادر است ، و فقط  معدودی از افراد مبتلا به واریس به خونریزی دچار می شوند. بهتر است تکرار کنیم به ندرت وریدهای واریسی به بیماری های خطرناک منجر می شوند.

درمان وریدهای واریسی

از آنجا که وریدهای واریسی مشکلات جدی را پیش نمی آورند، درمان به ندرت ضروری است . درد و سنگینی پاها را اغلب می توان با پوشیدن جوراب های واریس یا ساق بند کنترل کرد . وریدهای واریسی کوچکتر را می توان با تزریق درمان کرد ( اسکلروتراپی ) که در این روش سیاهرگ ها مسدود و واریس ناپدید می شود. ورید های بزرگتر را معمولا برای حصول به نتیجه مطلوب در دراز مدت ، به وسیله جراحی خارج می کنند. مهمترین پیشرفت اخیر در درمان وریدهای واریسی روشی است که در آن متخصصان جریان خون درون ورید ها را به وسیله سونوگرافی بررسی می کنند . این روش دقیقا معلوم می کند دریچه های کدام وریدها نارسایی دارد، و نسبت به گذشته امکان برنامه ریزی دقیق تری برای درمان را فراهم می کند. با درمان تمام و کمال و دقیقا برنامه ریزی شده احتمال رهایی طولانی مدت از وریدها واریسی بیشتر است.

تنها دلیل برای انتخاب درمان به وسیله جراحی یا تزریق این است که وریدهای واریسی مشکلات زیادی برای فرد به وجود آورده باشند. در بعضی افراد ، ظاهر وریدها ممکن است آنقدر غیر قابل قبول باشد که فقط بخاطر زیبایی بخواهند از شر آنها خلاص شوند. بطور کلی ، ناراحتی ، یا ترکیبی از ناراحتی و شرمندگی از نازیباییظاهری ، شایع ترین دلیل افرادی است که تقاضای درمان دارند. ترس از بدتر شدن وریدهای واریسی ، یا زخم شدن پوست سالم ، به تنهایی دلیل خوبی برای اقدام به درماننیست.

 
روش درست راه رفتن با واکر تاشو

نحوه استفاده صحیح از واکر

نحوه استفاده صحیح از واکر

  واکر با دارا بودن چهار پایه ، یکی از پایدارترین وسایل کمک حرکتی برای راه رفتن می باشد.  از این وسیله وقتی استفاده می شود که بیمار اجازه وزن گذاشتن بر روی یک پا را نداشته باشد، قدرت و توانایی بیمار در راه رفتن کاهش یافته باشد و یا تعادل بیمار در راه رفتن و یا ایستادن دچار اختلال شده باشد.    
  1. برای باز کردن واکر تاشو ، از دسته های آن گرفته وبه سمت بیرون هدایت کنید تا ضامن فنری در محل سوراخ تعبیه شده ، قرار گیرد و عمل قفل شدن انجام می گیرد.
  2. ارتفاع واکر را متناسب با قد خود تنظیم گنید. بدین منظور بایدبه دسته های واکر توجه کنید یعنی وقتی واکر مناسب شما است که دسته های آن در موازات لگن شما باشدیا به عبارت دیگر در وضعیت ایستاده زمانی که دسته های واکر را گرفته اید ، آرنج های شما باید کمی خم شده باشند  (حدود ۱۵ درجه )
  3. موقع راه رفتن با واکر صاف بایستید و به جلو خم نشوید .
  4. برای بستن واکر ، ابتدا با انگشت خود ، ضامن فنری را به سمت پایین فشار داده و سپس دسته های واکر را به سمت داخل هدایت کنید تا واکر به صورت تاشو قرار گیرد.
 

قبل از شروع استفاده از واکر تاشو چرخدار با ارتفاع متغیرسرو به نکات زیر توجه کنید :

   
  • اگر واکر چرخ داردباید برای جلو رفتن باید آن را به جلو هل داد و آگر چرخ ندارد باید آن را کاملا از زمین بلند کرده وبه اندازه یک گام جلوتر گذاشت تا بدین وسیله بتوان به سمت جلو حرکت کرد .
  • قبل از آنکه وزن خود را بر روی واکر بیندازید ، مطمئن شوید که تمامی پایه های آن روی زمین قرار گرفته است . رعایت این نکته ، برای استفاده روی سطوح ناهموار بسیار مهم است.
  • موقع راه رفتن با واکر به پاهای خود نگاه نکنید بلکه جلو را ببنید.
  • با واکر راه بروید نه این که به دنبال آن حرکت کنید.
  • در هنگام راه رفتن با واکر مراقب سطوحی که ممکن است واکر روی آن لیز بخورد و هر چیز دیگر که مانع راه رفتن شما می شود ، باشید.
  • کفشی بپوشید که کف آن محکم به زمین اصطکاک داشته باشد . کف لاستیکی مناسب است.
  • در حین استفاده از واکر کفش راحت و با پاشنه های کوتاه بپوشید.
  • وقتی از واکر استفاده می کنید در هنگام نشستن و یا برخاستن به منظور حفظ نعادل با یک دست واکر را بگیرید و با دست دیگر از صندلی که دو طرف آن دسته داشته باشد، استفاده کنید.
 

ارتباط با ما


آدرس: تهران میدان شهدا خیابان ۱۷ شهریور بین خیابان شهید قادری و شهید مهدوی پور پلاک ۱۴۰۸
تلفن: آقای عبداله پور ۳۳۱۳۶۱۴۲-۰۲۱۳۳۵۰۲۱۰۰
ایمیل: info@17plus.ir

ساعت کاری


شنبه تا چهارشنبه: ۱۹-۸:۳۰
پنجشنبه: ۱۴-۸:۳۰
جمعه: تعطیل

شبکه های اجتماعی