تبلیغات

مطالب محبوب

تومور پروستات
۰۱
بهمن ۱۳۹۶

ا تومور پروستات و مشکلات و درمان آن

نظارت فعال بر وجود تومور پروستات

چون بسیاری تومورها خطر زیادی ندارند ، ممکن است به برخی بیماران گفته شود نیاز به درمان فوری ندارند . این را «انتظار هشیارانه» یا «نظارت فعال» می گویند . این بدان معنی نیست که سرطان نادیده گرفته می شود ، بلکه بررسی منظم آن مهم است و آزمون هایی انجام می شوند تا اطمینان حاصل شود سرطان در حال پیشرفت نیست . اگر چنین باشد ، درمان فوری تجویز خواهد شد . گرچه هنوز در پیش بینی سرعت سرطان زیاد ماهر نیستیم ، ولی ظاهر آن در زیر میکروسکپ می تواند کمک کند . گاهی آزمون ها نشان می دهند تومور چنان آهسته رشد می کند که مرخص کردن بیمار از درمانگاه بیمارستان بی خطر است ، گرچه به او توصیه می شود مرتب با پزشک در ارتباط باشد . همچنین ، چون سرطان پروستات کمتر از کنترل خارج می شود ، برخی اورولوژیست ها نظارت چند ماهه ، و اندازه گیری سرعت افزایش پادگن اختصاصی پروستات (PSA) برای تعیین نوع سرطان و نیاز درمانی آن را توصیه می کنند .

درمان از نزدیک (براکی تراپی)

  • براکی تراپی یا درمان از نزدیک قرار دادن «دانه های» کوچک پرتوزا در درون پروستات است ، به طوری که پرتو درمانی از درون غده انجام می گیرد .

انتخاب درمان پروستات

اگر درمان برای سرطانی توصیه می شود که در مراحل اولیه و محدود به غده ی پروستات است ، معمولا در مورد انتخاب درمان بحث می شود . چون بهترین درمان برای درمان سرطان اولیه ی پروستات قطعی نیست ، بیمار را باید از احتمالا آگاه ساخت و اختیار تصمیم گیری را بر عهده ی او گذاشت . پروستات برداری ریشه ای برداشتن کل غده ی پروستات است . این کار از عمل جراحی بزرگی خوش خیم پروستات (BPH) متفاوت است ، که در آن ، حتی در جراحی باز فقط بخش بزرگ شده ی درونی غده را در می آورند . غده ی پروستات را می توان از طریق برشی در پایین شکم یا از طریق روده با برشی در جلو مقعد خارج کرد . قبل از عمل جراحی یا همزمان با آن ( احتمالا با عمل جراحی «سوراخ کلیدی» با لاپاروسکپ) گره های لنفی کنار پروستات هم برداشته شده و اطمینان حاصل می شود که نشانه ای از گسترش سرطان وجود نداشته باشد . در آوردن این گره های لنفی مشکلی ایجاد نمی کند . اگر این گره ها سرطانی نباشند ، با بریدن میزراه در زیر پروستات و برداشتن غده از گردن مثانه عمل جراحی انجام شده و بعد مثانه دوباره به میزراه دوخته می شود . معمولا به مدت دو هفته کاتتری در مثانه گذاشته می شود تا التیام انجام پذیرد . بیشتر مردان تأثیر سریع عمل جراحی را احساس کرده و بعد از چند روز با داشتن کاتتر در مثانه به خانه می روند و بعدا برای خارج کردن کاتتر به بیمارستان باز می گردند .

مشکلات پروستات برداری ریشه ای

بزرگ ترین مشکل در طی عمل جراحی خطر خونریزی از سیاهرگ های بزرگ واقع در جلو پروستات است ـــ در چنین صورتی ، گاهی انتقال خون به بیمار ضروری می شود . کمی ادرار ممکن است از محل دوختن مثانه به میزراه نشت کند ، ولی این هم معمولا فروکش می کند . دو مشکل عمده ی بعدی ناتوانی در کنترل ادرار و مشکلات در روابط جنسی است .

ناتوانی در کنترل ادرار در مبتلایان به پروستات

در مقدمه ی کتاب ، نزدیک بودن اسفکنرهای ماهیچه ای مثانه به پروستات توضیح داده شد . خارج کردن پروستات می تواند بر کار این ماهیچه ها تأثیر بگذارد . بروز مشکلاتی در کنترل ادرار در یکی دو روز پس از برداشتن کاتتر عادی است . این گرفتاری به بیمار گفته شده و آموزش ورزش های لازم برای تقویت این ماهیچه ها به او داده می شود . گرچه بیشتر مردان خیلی سریع کنترل ادرار را دوباره به دست می آورند ، برخی در می یابند گهگاه دچار نشت ادرار می شوند ـــ مثلا هنگام ورزش یا شب هنگام در رختخواب ـــ و گاهی نیاز به استفاده از پوشک یا نوار بهداشتی پیدا می کنند . بسیار به ندرت این چکه کردن ادرار جدی تر می شود . اگر درمانی لازم شود ، وسیله ای پلاستیکی به نام اسفکنر مصنوعی با یک عمل جراحی دیگر کار گذاشته می شود ، ولی این بسیار نادر است .

مشکلات روابط جنسی در افراد دارای پروستات

اعصاب لازم برای ایجاد نعوظ در آلت تناسلی نزدیک به پروستات هستند . زمانی گمان می رفت پروستات برداری ریشه ای همیشه باعث از بین رفتن نعوظ می شود ، چون این عصب ها بریده می شوند . امروزه جراحان محل قرار گرفتن این عصب ها را به طور دقیق تر می دانند ، و عمل جراحی را طوری انجام دهند که تا حد امکان از آسیب دیدن این عصب ها جلوگیری شود . البته ، جراح همواره بیمار را آگاه می کند که هنوز هم گاهی برای خارج کردن سرطان قطع این عصب ها ضروری است . چون عصب ها به راحتی آزرده شده و بعد بهبود می یابند ، از بین رفتن نعوظ هم بهبود می یابد ، ولی ممکن است چندین ماه طول بکشد . فقط نعوظ واقعی آلت تناسلی آسیب می بیند ـــ تمایل طبیعی جنسی و توانایی رسیدن به اوج لذت جنسی آسیبی نمی بینند ، گرچه مایع کمی در انزال خارج می شود . اگر عصب ها فقط کمی آسیب دیده باشند ، یکی از درمان های خوراکی جدید می تواند مفید باشد . اگر عصب ها هم کاملا قطع شده باشند ، هنوز هم درمان امکان پذیر است ، ولی بیمار نیاز به آموزش تزریق به درون آلت تناسلی دارد .

دیدگاه شما

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد فیلد هایی ک علامت دار هستند باید وارد شوند*