درمان خوش خیم پروستات

درمان بزرگی خوش خیم پروستات

درمان بزرگی خوش خیم پروستات

تا سال های اخیر ، تنها درمان واقعی بزرگی خوش خیم پروستات (BPH) عمل جراحی بود . در بیشتر مردان اگر علائم زیاد آزاردهنده نبود ، فقط به آن ها اطمینان خاطر داده می شد که بیماری شان خطرناک نیست ، و فقط رعایت نکاتی مثل مصرف زیاد مایعات صرف زمان بیشتر برای تخلیه ی مثانه ، و سر کردن با برخی علائم ساده توصیه می شد . چرا همیشه درمان انجام نمی شود ؟ همیشه خطر بروز عوارض جانبی در هر درمانی ( چه جراحی و چه دارویی ) وجود دارد ، و اگر علائم خفیف باشند ، عوارض جانبی ممکن است شدیدتر از خود علائم شوند . تحقیقات نشان داده اند عمل جراحی بر روی پروستات در موارد علائم شدید پروستات بسیار موفقیت آمیز بوده اند ، ولی نتیجه ی عمل جراحی در بسیاری مردان دچار علائم خفیف ناامید کننده است . عمل جراحی هنوز هم مؤثرترین روش درمان بزرگی خوش خیم پروستات است (BPH) است . اگر بیمار دچار احتباس ادرار باشد ، یا انسداد باعث نارسایی کلیه شود ، عمل جراحی به جای درمان های دیگر ضروری است . گاهی آزمون ها نشان می دهند انسداد چنان شدید است که عمل جراحی می تواند آن را برطرف کند . اگر علائم خیلی شدید باشند ، عمل جراحی بهترین راه بهبود آن هاست . حتی اگر علائم کمی خفیف تر باشند ، وقتی نتایج آزمون ها نشان از انسداد ناشی از پروستات داشته باشند ، شاید عمل جراحی تنها راه اصلاح آن باشد . در مقایسه با برخی اعمال جراحی ، عمل جراحی پروستات بسیار بی خطر است . مردان دچار مشکلات جدی بدون هیچ خطری تحت عمل جراحی پروستات قرار می گیرند . ولی افراد مسن تر و بیمار باید کاملا دچار ناراحتی باشند تا عمل جراحی در آن ها تجویز شود . ضرورت انجام عمل جراحی بستگی به شدت علائم دارد . اورولوژیست موضوع را برای بیمار توضیح می دهد و تصمیم نهایی برای عمل جراحی را بر عهده ی او می گذارد ، مگر اینکه دلیلی برای ضرورت انجام آن وجود داشته باشد ( که زیاد شایع نیست ) .    

جراحی میزراهی و جراحی (باز)

جراحی های اولیه بر روی پروستات جراحی «باز» بودند که در آن بخش بزرگ شده ی غده را از طریق برش جراحی خارج می کردند . حتی امروز هم ، اگر غده خیلی بزرگ باشد ، این روش هنوز هم بهترین گزینه است و با موفقیت انجام می گیرد . درست پیش از جنگ جهانی دوم ، اورولوژیست های آمریکایی انجام نوعی عمل جراحی را آغاز کردند که برداشتن میزراهی پروستات (TURP) نام داشت . این یکی از نخستین اعمال جراحی کم تهاجمی یا سوراخ کلیدی بود ، و امروزه تقریبا تمام اعمال جراحی پروستات به این طریق انجام می گیرد . وسیله ای به نام رسکتوسکپ از طریق میزراه وارد پروستات می شود . اورولوژیست می تواند پروستات را از میان رسکتوسکوپ ببیند و با استفاده از نوع خاصی جریان الکتریکی موضعی در یک حلقه ی فلزی پروستات را تکه می کند . پس از تکه کردن پروستات بزرگ شده ، رگ های خونی پاره شده با جریان الکتریکی بسته می شوند و حفره ای در وسط پروستات ایجاد می شود که ادرار می تواند به آسانی از میان آن بگذرد . گرچه ماهیچه ی اسفکنری دور گردن مثانه هم بریده می شود ، جراح دقت بسیار دارد که اسفکنر خارجی مثانه درست زیر پروستات را آسیب نرساند ، و معمولا کنترل ادرار پس از برداشتن میزراهی پروستات (TURP) خوب است . حفره ی به جای مانده در پایان عمل به زودی دارای پوشش محافظی به نام اپی تلیوم (برون پوش) می شود .    

در هنگام TURP چه روی می دهد ؟

عمل جراحی معمولا حدود نیم ساعت طول می کشد . ممکن است بیهوشی عمومی لازم شود ، ولی اغلب از کمر به پایین بیمار با تزریق داروی بی حسی نخاعی بی حس می شود . امروزه بسیاری از جراحان دوربین تلویزیونی کوچکی را برای انجام عمل جراحی به کار می گیرند و بیمار هم می تواند انجام عمل را تماشا کند ـــ البته اگر خودش بخواهد . پیش از برداشتن میزراهی پروستات (TURP) ، بیمار معاینه ی نهایی جسمانی می شود ، و آزمایش خون ، و آزمون های دیگر از جمله عکس برداری با پرتو X بر روی او انجام می گیرد . اورولوژیست و متخصص بیهوشی چگونگی عمل جراحی را برای بیمار شرح می دهند . ممکن است انتخاب بیهوشی عمومی یا بی حسی نخاعی به عهده ی بیمار گذاشته شود ، گرچه گاهی ، مثلا در صورت ابتلا به بیماری شدید ریوی ، ممکن است بیهوشی عمومی امکان پذیر نباشد . برای انجام این آزمون ها ، بیمار ممکن است روز قبل از عمل در بیمارستان بستری شود ، یا آزمون ها چند روز زدتر در بخش بیماران سرپایی یا درمانگاه بیمارستان انجام گیرد . سپس صبح روز عمل جراحی بیمار بستری می شود .    

بعد از عمل جراحی

خونریزی

در پایان عمل جراحی ، لوله ای انعطاف پذیر به نام کاتتر برای تخلیه ی ادرار در مثانه گذاشته می شود ؛ این لوله را معمولا پس از دو روز بر می دارند . گرچه اورولوژیست بیشتر خونریزی بعد از عمل جراحی را کنترل می کند ، کمی خون با ادرار دفع می شود ، که گاهی ممکن است ادرار تا یکی دو روز کاملا خونی باشد . گاهی خون لخته شده و کاتتر را می بندد . اگر چنین چیزی روی دهد ، پزشک یا پرستار با یک سرنگ مجرای کاتتر را باز می کند . بسیاری از ارولوژیست ها از کاتترهای مخصوصی استفاده می کنند که مایعی در مثانه میریزد تا خطر لخته شدن خون را کاهش دهد .  

آیا درد دارد ؟

بیمار هیچ نوع درد معمول پس از عمل جراحی را ندارد ، ولی وجود کاتتر می تواند ناراحت کننده باشد ، و احساس پر بودن مثانه را بدهد . گاهی هم چنگه های دردناک روی می دهد . اگر این احساس ها شدید باشند ، می توان داروهایی برای کنترل آن ها تجویز کرد . از بیمار خواسته می شود برای کمک به تخلیه ی مثانه هر روز مقدار زیادی مایعات بنوشد .  

بازگشت به زندگی

وقتی کاتتر برداشته شد ، باید فورا بتوانید ادرار را دفع کنید . تکرر ادرار تا یکی دو روز طبیعی است ، و اغلب در آغاز کنترل دفع آن دشوار است . یک متخصص فیزیوتراپی ( یا پرستار ) تمرین هایی برای کنترل ادرار به بیمار آموزش می دهد . بیشتر مردان می توانند ظرف چند روز پس از برداشتن کاتتر به خانه بروند . گاهی دفع ادرار در آغاز بسیار دشوار است ، ولی حبس آن برای چند ساعت معمولا آن را آسان می کند . در غیر این صورت ، گاهی کاتتر را باید عوض کرد . مأیوس هم نشوید ـــ چون پس از برداشتن مجدد آن معمولا همه چیز خوب پیش می رود . گرچه برش دردناکی وجود ندارد تا التیام پذیرد ، درک این موضوع مهم است که در درون ، پروستات زخمی است و نیاز به التیام دارد . این هم چند هفته طول می کشد و سر کردن با آن در این زمان هم مهم است . به نوشیدن مایعات ( ولی نه الکل ) ! ادامه دهید . اشیاء سنگین بلند نکنید و تا دو تا سه هفته از رانندگی خودداری کنید . در این دوره از آمیزش جنسی هم بپرهیزید . گهگاه تکه هایی از بافت پروستات در ادرار مشاهده می شود ـــ که بیشتر شبیه کبره ی زخم پوست است ، و گاهی دفع آن با کمی خون همراه است . وجود رگه هایی از خون در ادرار پس از عمل پروستات شایع است . گاهی ، معمولا یک یا دو هفته پس از عمل ، خونریزی سنگین تر روی می دهد ، وحشت نکنید ، کمی خون در ادرار زیاد مهم نیست و اغلب بیش از اندازه به نظر می رسد . مایعات زیاد بنوشید و اگر بعد از چند ساعت خونریزی از ادرار متوقف نشود ، به پزشک اطلاع دهید . گاهی لخته ی خون دفع ادرار را دشوار می کند . در این صورت باید به بیمارستان بازگردید ، و گاهی دوباره برای یک یا دو روز کاتتر گذاشته می شود . چنین خوریزی هایی تقریبا همیشه برطرف می شود . گاهی این خونریزی ناشی از عفونت است و آنتی بیوتیک تجویز می شود . چون بزرگی خوش خیم پروستات ( BPH ) در بیشتر مردان در طی سالیان و بدون آگاهی پیش می رود . از جریان شدید ادرار بعد از برداشتن میزراهی پروستات ( TURP ) دچار تعجب می شوند . این معمولا بلافاصله روی میدهد . ولی وقتی تکرر ادرار علامت اصلی باشد بهبود آن شاید بیشتر طول بکشد و ممکن است کاملا باز نگردد . نیاز به دفع ادرار شبانه ممکن است بعد از عمل جراحی هم ادامه پیدا کند . چون این علامت بیشتر نشانه ای از بالارفتن سن هم هست . علائم دیگری که ممکن است بهبود پیدا نکنند چکه کردن ادرار در پایان دفع آن است . در واقع ، برخی مردان این نخسین چیزی است که پس از عمل جراحی متوجه آن می شوند . ادرار از حفره ای درون پروستات چکه می کند . این را هم معمولا با کمی مراقبت به هنگام دفع ادرار می توان بر طرف کرد . چیزی که تقریبا بعد از عمل جراحی روی می دهد پسرفت انزال نام دارد . در پایان فعالیت جنسی ، لذت جنسی طبیعی احساس می شود ، ولی چیزی خارج نمی شود . « خشک شدن جریان انزال » توصیف دقیق چیزی است که روی می دهد . ماهیچه های گردن مثانه ، در بالای پروستات ، با ابفت پروستات برداشته شده و این باعث می شود منی به جای خارج شدن به صورت طبیعی ، به درون مثانه نشت کند . معمولا جنبه دیگر رابطه ی جنسی اشکال پیدا نمی کند ، گرچه تعداد کمی از مردان پس از عمل جراحی مشکل نعوظ دارند . کنترل ادرار بعد از عمل جراحی پروستات باید طبیعی شود . اگر علائم پیش از عمل جراحی از نوع تحریکی بودند ، چکه کردن ادرار ممکن است در آغاز روی دهد و بیمار باید به طور موقت برای آرام کردن مثانه دارو بخورد . در موارد نادر ، اسفکنر پایین در عمل جراحی ضعیف می شود . این معمولا با ورزش های تقویت کننده ی ماهیچه بهبود می یابد . دائمی بودن این گرفتاری بسیار نادر است ، ولی اگر روش های دیگر مؤثر نباشند ، می توان آن را با عمل جراحی تصحیح کرد . چکه کردن ادرار گاهی می تواند ناشی از کم بریدن پروستات باشد و مثانه نتواند به طور کامل تخلیه شود . در چنین موردی ، ممکن است انجام برداشتن مجدد میزراهی پروستات (TURP) لازم شود . مردانی که برداشتن میزراهی پروستات (TURP) انجام داده اند ، بیش از همه ی مراجعان درمانگاه اورولوژی از انجام عمل جراحی راضی هستند . تعداد کمی هم از نتیجه ی کار مأیوس هستند ـــ اغلب آن هایی که علائم گرفتاری در آن ها پیش از عمل جراحی بسیار خفیف بوده و عوارض جانبی آزاردهنده تر از علائم اولیه هستند .نتایج ضعیف برداشتن میزراهی پروستات ( TURP ) معمولا به این دلیل است که عمل جراحی بهترین گزینه درمانی برای بیمار نبوده است تا اشکال در خود عمل جراحی ، به همین دلیل انجام آزمون های درست اولیه و گذاشتن تصمیم به عهده ی بیمار با توجه به میزان ناراحتی از علائم و امکان بروز عوارض جانبی مهم است . بالاتر از همه ، مراجعه به اورولوژیست  برای دریافت راهنمایی های مفید ، و نه انجام عمل جراحی ، مهم است .  

درمان دارویی برای بزرگی خوش خیم پروستات ( BPH )

در مردانی که علائم پروستات خیلی آزاردهنده نیستند ، نمیخواهند تحت عمل جراحی قرار گیرند ، یا برای عمل جراحی آماده نیستند ، روش های درمانی جایگزین وجود دارد . امروزه بزرگی خوش خیم پروستات با دارو هم درمان می شود . دو نوع دارو برای این کار وجود دارد ـــ یکی پروستات را کوچک تر می کند و دیگری ماهیچه هایی پروستات و گردن مثانه را شل می کند . هر دو نوع دارو انسداد ناشی از پروستات را برای کاهش علائم آن برطرف می کند .  

درمان هورمونی

داروهایی که پروستات را کوچک می کنند بر هورمون مردانه ی تستوسترون تأثیر می گذارند ، که بخشی از علت بزرگی خوش خیم پروستات ( BPH ) است . این داروها روند بیماری را معکوس کرده و باعث کوچک شدن پروستات می شوند . هورمون های مردانه در اندام های دیگر به اشکال مختلف عمل می کنند ، از این رو ، این نوع دارو فقط بر پروستات تأثیر گذاشته و تقریبا کاملا بدون عوارض جانبی است . چندین نوع از این دسته دارو ساخته شده و دو نوع آن ها به نام های فیناسترید ( پروسکار ) و دوتاسترید ( آوودارت ) زیاد استفاده می شوند . هر دو این ها روزی یک قرص مصرف می شوند . باید دانست سه ماه یا بیشتر زمان لازم است تا پروستات به اندازه ی کافی برای بهبود علائم کوچک شود . از این رو ، این دارو ها را برای درمان دراز مدت تجویز می کنند ـــ مصرف آن را پس از یکی دو هفته به علت بی تأثیر بودن کنار نگذارید . همچنین داروهای بی خطر و بدون عوارض جانبی هستند ، و در تعداد کمی از افراد اشکال در نعوظ و رابطه ی جنسی روی می دهد . این هم با توقف مصرف دارو برطرف می گردد . اگر رابطه ی جنسی برایتان خیلی مهم است ، ممکن است احساس کنید این شیوه ی درمانی مناسبی برای شما نیست ـــ گرچه مشکلات جنسی پس از برداشتن میزراهی پروستات ( TURP ) شایع تر است و برگشت پذیر هم نیست . نکته ی مهم دیگر درباره ی این نوع دارو ها آن است که به محض توقف مصرف آن ها ، پروستات به سرعت شروع به رشد تا اندازه ی قبلی خود می کند ـــ بنابراین وقتی شروع به تأثیر کرد ، خوردن آن را ادامه دهید . همانطور که این نوع دارو باعث کوچک شدن پروستات می شود ، میزان خون جاری در میان آن را هم کاهش می دهد . این می تواند در پیشگیری از خونریزی پروستات مؤثر باشد که گاهی از علائم آزاردهنده است ، مخصوصا در مردانی که عمل جراحی برداشتن میزراهی پروستات ( TURP ) داشته اند و پروستات آن ها دوباره شروع به رشد کرده است . بنابراین گرچه مورد مصرف اصلی این داروها هنوز هم درمان علائم پروستات است ، در درمان خونریزی پروستات هم تجویز می شود ، ولی فقط بعد از رد سایر علل خونریزی .    

داروهای مسدودکننده ی آلفا

نوع دیگر داروهایی که برای بزرگی خوش خیم پروستات (BPH) استفاده می شود مسدود کننده ی آلفا ( آلفا بلوکر ) نام دارند . در ابتدای کتاب در مورد ماهیچه های پروستات گفته شد . انقباض این ماهیچه ها خروجی مثانه را تنگ کرده و انسداد ناشی از بزرگی خوش خیم پروستات را بیشتر می کند . داروهای مسدود کننده ی آلفا ماهیچه ها را شل می کنند ، انسداد را کاهش می دهند ، و علائم را بهبود می بخشند . متأسفانه این داروها بر ماهیچه های بخش های دیگر بدن ، مخصوصا رگ های خونی ، تأثیر گذاشته و باعث بروز عوارض جانبی مثل غش ، ضعف ، و خواب آلودگی می شوند . این داروها در درمان فشارخون بالا هم کاربرد دارند ، ولی به نظر می رسد برخی انواع جدیدتر آنها بر پروستات بیشتر از جاهای دیگر تأثیر می گذارند و عوارض جانبی کمتری دارند . امتیاز بزرگ آن ها در تأثیر تقریبا فوری است . در حال حاضر ، پرازوسین ( هیپوواز ) ، ایندورامین ( دورالیز ) ، ترازوسین ( هیترین ) ، آلفوزوسین ( گزاترال ) ، دوکسازوسین ( کاردورا ) ، و تامسولوزین ( فلوماکس ) از این دسته مصرف می شوند . تفاوت این ها در تعداد دفعات مصرف آن هاست و مصرف برخی را باید با دُز پایین شروع کرد . عوارض جانبی آن ها هم متفاوت است ـــ بنابراین ، اگر یکی از آن ها مناسب نباشد ، می توان داروی دیگری را امتحان کرد . مسدود کننده ی آلفا می توانند انزال را از بین ببرند ، ولی اگر مصرف دارو متوقف شود ، انزال دوباره باز می گردد . درست مثل درمان هورمونی ، میزان جریان ادرار فقط کمی بهتر می شود .    

انتخاب دارو

انتخاب نوع داروی مناسب بستگی به چند چیز دارد .

برخی مردان ، اغلب آن هایی که علائم پروستاتی شان در سنین نسبتا جوان تر بروز کرده است ، در واقع بزرگی پروستات ندارند . در این افراد ، به نظر می رسد عمل ماهیچه ها پروستاتی علت اصلی انسداد باشد ؛ در این صورت ، داروی مسدود کننده ی آلفا بهترین گزینه است . اگر مردی با چنین پروستاتی نیازمند عمل جراحی باشد ، جراح الزامی به خارج کردن پروستات ندارد ، بلکه فقط برش هایی در یکی دو محل برای باز کردن انسداد می دهد . خود بیمار تفاوت چندانی با برداشتن میزراهی پروستات ( turp ) درک نمی کند . احتمالا فیناسترید یا دوتاسترید هم فقط وقتی تجویز می شود که پروستات به طور مشخص بزرگ شده باشد ، و به نظر می رسد هر چه پروستات بزرگ تر باشد ، تأثیر آن بیشتر است . چون کوچک شدن پروستات زمان می برد بیمار برای احساس تأثیر آن باید صبور باشد . اخیرا گزارش هایی از تحقیقات بر دادن همزمان این دو نوع دارو نشان میدهد که تجویز ترکیب هر دو نوع ، لااقل در برخی شرایط میتواند مؤثر تر باشد . گاهی، چون این ها سریع تر تأثر می گذارند ، در آغاز درمان یک مسدود کننده ی آلفا همراه با فیناسترید یا دوستاسترید برای چند ماه داده می شود .    

زمان انجام درمان دارویی

درمان دارویی معمولا اگر علائم خفیف باشند ، انسداد خیلی شدید نباشد ، و دلیلی برای پرهیز از دارو نباشد تجویز می شود . دارو در موارد شدیدترهم اگر دلیلی برای پرهیز از عمل جراحی وجود داشته باشد داده می شود . اگر یک عمل جراحی به تأخیر بیفتد ، چه به علت قرار گرفتن در فهرست انتظار یا به خاطر زمان نامناسب ، می توان موقتا دارو تجویز کرد . برخی مردان مبتلای نزدیک به دوران بازنشستگی ممکن است بخواهند تا آن هنگام عمل جراحی را عقب بیندازند . استادان دانشگاه و معلمان مدارس ، سیاستمداران ، یا برخی افراد دیگر دارای تعطیلات مشخص سالانه ممکن است ترجیح دهند عمل جراحی در تعطیلات انجام گیرد ، و مصرف موقتی دارو را مؤثر می یابند . گاهی اورولوژیست ممکن است بخواهد پیش از انجام عمل جراحی برگشت ناپذیر برخی درمان های دارویی را امتحان کند تا ببیند علائم خاصی را برطرف می کنند یا نه . گرچه این داروها می توانند علائم را در افرادی که مناسب برای عمل جراحی نیستند تسکین دهند ، هنوز هم افرادی هستند که در واقع نیازی به هیچ درمانی ندارند . همچنین دارو را باید فقط پس از معاینه ی دقیق و انجام آزمون های گفته شده تجویز کرد . در این مورد هم اغلب مراجعه به اورولوژیست ضروری است ، اما ، تا حدی به این علت که با دادن دارو بای درمان بزرگی خوش خیم پروستات ( BPH ) پزشکان عمومی بیشتر درگیر درمان پروستات می شوند .    

درمان های دیگر

تبلیغات زیادی در مورد درمان گرمایی و لیزری بزرگی خوش خیم پروستات ( BPH) ، شده است ، آنقدر زیاد که بیماران اغلب از این که نمی توانند در بیمارستان محلی خود انجام دهند ناامید می شوند . در درمان  گرمایی ( هیپرترمی یا گرما درمانی ) پروستات داغ می شود . درمان از طریق سوئدی انجام می گیرد که در راست روده یا در میزراه گذاشته می شود . انواع اولیه ی این روش فقط کمی پروستات را گرم می کرد و تأثیر مختصری داشت ، گرچه علائم بیماری اغلب بهبود می یافت . امروزه می شود پروستات را بدون آسیب رساندن به اندام های اطراف آن کمی بیشتر گرم کرد ، و نتایج اغلب نتاجه بخش تر است . تأثیر این روش بیشتر به تأثیرات ناشی از دارو درمانی شبیه است تا به برداشتن میزراهی پروستات ( TURP ) ، و درمان گرمایی جایگزینی مناسب TURP در مبتلایان به بزرگی شدید خوش خیم پروستات ( BPH ) نیست . ح بیشتر شبیه TURP است ، و جایگزینی برای برداشتن میزراهی بخش بزرگ شده ی پروستات ، یا بریدن و باز کردن آن است . تعدادی راه های مختلف برای انجام درمان لیزری وجود دارد . گرچه درمان لیزری در پزشکی موضعی است و تبلیغات زیادی برای آن می شود ، اورولوژیست ها هنوز بر سر بهترین راه استفاده از لیزر در پروستات ، یا حتی مؤثر بودن آن در دراز مدت ، توافق ندارند . روشی به نام ( درمان لیزر رنگ سبز ) در ایالات متحده ابداع شده است . بافت پروستات با دارویی حساس می شود تا نور لیزر به طور انتخابی آن را تخریب کند . گرچه این شیوه ی جالبی است ، برای انجام معمول آن در همه جا تحقیقات بیشتری لازم است . امروزه درمان مشابهی به نام تبخیر هم انجام می شود که در آن وسیله ای تغییر یافته ی رِسِکتوسکوپ مورد استفاده در برداشتن میزراهی پروستات ( TURP ) به کار برده می شود . از میان این روش های جدیدتر ، نوع روش لیزری نویدبخش تر از همه است ، ولی برای جایگزینی برداشتن پروستات ( TURP ) با آن زمان لازم است . امتیاز بسیاری از این درمان ها در آن است که سرپایی انجام می شوند . البته ، اغلب لازم است تا چند روز بعد از درمان کاتتری در مثانه ی بیمار قرار داده شود . و اثرات دراز مدت آن ها نامعلوم است . فقط به خاطر ( نو) بودن این روش ها نمی توان به بهتر بودن آنها اطمینان کرد . گرچه امتیازات و معایب این روش ها مشخص هستند ، بیشتر اورولوژیست ها هنوز معتقدند این درمان های جدید باید پیش از انجام به طور معمول بیشتر مورد آزمایش قرار گیرند . ابزارهای مورد نیاز برای بسیاری از این درمان های جدید گران هستند ، واین مانع در دسترس قرار گرفتن در همه ی بیمارستان ها می شود . خود این هم امتیازی هست ـــ برخی ارولوژیست های علاقه مند به نوع درمان ها آن را به دقت مورد ارزیابی قرار می دهند . وقتی معلوم شود این درمان ها چقدر مؤثر هستند ، زمان آن می رسد که همه ی بیمارستان ها در مورد صرف هزینه و استفاده ی عمومی از آن تصمیم بگیرند . وقتی چنین درمانی توصیه شود ، می توان آن را به عنوان آزمون مقایسه ای با درمان های دیگر پیگیری کرد . در مورد پیگیری بیماری های پروستات گفته خواهد شد . استنت لوله ای کوتاه معمولا از توری فلزی بی اثر است که در پروستات قرار داده می شود تا آن را باز نگاه دارد . این وسیله را می توان با کمترین دردسر و اغلب با بی حسی موضعی کار گذاشت . استنت را می توان در مردانی که برای انجام جراحی مناسب نیستند استفاده کرد ، تا لزومی برای گذاشتن دائمی کاتتر در آن ها نباشد . ولی استنت می تواند باعث گرفتاری های دراز مدت شود و امروزه کمتر از چند سال پیش مورد استفاده است .

برچسب ها:, , , , , , , , , , , ,

بازتاب از سایت

دیدگاهتان را بنویسید

ارتباط با ما


آدرس: تهران میدان شهدا خیابان ۱۷ شهریور بین خیابان شهید قادری و شهید مهدوی پور پلاک ۱۴۰۸
تلفن: آقای عبداله پور ۳۳۱۳۶۱۴۲-۰۲۱۳۳۵۰۲۱۰۰
ایمیل: info@17plus.ir

ساعت کاری


شنبه تا چهارشنبه: ۱۹-۸:۳۰
پنجشنبه: ۱۴-۸:۳۰
جمعه: تعطیل

شبکه های اجتماعی